Janita*Blog

คราวนี้เอาฟิกมาหั้ยอ่านกันนะ

ไม่เม้นไม่อัพด้วย คริคริ

รอน กะ เฮอร์ไมโอนี่ค่ะ

จาดูว่ามีคนอ่านมั้ยอ่า

ตอนที่1 คิดคำนึง

กลางดึกสงัด คืนหนึ่ง ท้องฟ้าปกคลุม

ด้วยหมู่ดาวที่ราวกับจะแข่งกันเจิดจรัสบนท้องฟ้าสีนิล

หญ้านุ่มบนเนินเขา ที่ใกล้ที่สุดเหนือบ้านโพรงกระต่าย

ชายหนุ่มผมแดงเพลิง กำลังนอนทอดตัวอยู่นั้น

ใบหน้าอันมีเสน่ห์ของเขา แสดงให้เห็นว่า

เค้ากำลังเหม่อมองออกไป บนท้องฟ้าที่

ไกลสุดลูกหูลูกตา เพียงแต่

เขาไม่ได้กำลังชื่นชมดวงจันทร์

ที่ลอยเด่นอยู่นั้นเลยแม้แต่นิดเดียว

แต่กลับเห็นเป็นใบหน้าของหญิงสาวนางหนึ่ง

หญิงสาวผู้มีรอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ ดวงตาแสนชาญฉลาด

และ แววตาสงสัยใคร่รู้ เรือนผมสีน้ำตาลเข้ม

รูปร่างสะโอดสะองของเธอ

ชวนให้รู้สึกอยากจะถนุถนอม

ทำไมเราต้องเป็นเพื่อนสนิทกันด้วยนะ

เขาบ่นในความมืด

จริงทีเดียว การที่ได้ยิ้ม ได้หัวเราะ

เดินเคียงข้างเธอนั้น ทำให้เขาพอใจเป็นอย่างมาก

แต่มันกลับทำให้เขา ไม่สามารถที่จะเอ่ย

ความรู้สึกจริงแท้ที่อัดแน่นอยู่ภายในให้เธอรับรู้ได้เลย

เขาไม่กล้าพอที่จะแลกสิ่งที่มีอยู่

กับอนาคตแบบที่เขายังมองไม่เห็น

ถ้าเธอปฏิเสธ

เขาคงไม่อาจมองหน้าเธอได้อย่างสนิทใจ

รอนคิดต่อไปอย่างไร้จุดหมาย

เฮ้ รอน มาทำอะไรตรงนี้คนเดียวล่ะ

เด็กหนุ่มหน้าตาล่อเหลา เจ้าของน้ำเสียงอันเป็นมิตร

ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังรอน

อ้าว แฮร์รี่ มาถึงแล้วหรอ รอนถามพลางลุกขึ้น

ต้อนรับแขกผู้มาเยือน เหนื่อยไหม

กลับไปที่บ้านก่อนดีกว่า นี่ก็ดึกแล้ว นายจะได้พัก

รอน นายคิดรึยังว่า จบไปจะทำอาชีพอะไร

นี่ก็ปีสุดท้ายแล้วนะ

แฮร์รี่ถามขณะเดินกลับไปที่บ้านโพรงกระต่าย

พ่อกับแม่ฉันเขาบอกว่าแล้วแต่ฉันน่ะ

แต่นายก็รู้ อาชีพที่ฉันใฝ่ฝันก็คือ มือปราบมาร

รอนพูด

แต่ปัญหาคือ คะแนนฉิวเฉียดแบบฉัน

จะได้เป็นรึเปล่าน่ะสิ ไม่เหมือนนาย

ไม่หรอกน่า ฉันก็ไม่แน่เหมือนกันแหละ

แฮร์รี่ตอบอย่างไม่ทุกข์ร้อนอะไร

ขณะก้าวเท้าเข้าไปในบ้านหลังเล็กที่แสนจะอบอุ่น

พี่แฮร์รี่ !!!! เสียงแหลมบาดหู

มาพร้อมเจ้าของเสียงที่กระโดดโผเข้ากอดแฮร์รี่

จินนี่ วีสลีย์ น้องสาวคนเดียวของรอน

และพี่ชายอีก6คน แฮร์รี่สังเกตว่า

เธอดูเป็นสาวขึ้นมาก อาจเป็นเพราะสูงขึ้นเล็กน้อย

และผมสีแดงยาว ใบหน้าขาวใสของเธอ

ดูน่ารักเป็นอย่างมาก

แม้แต่ในสายตาพี่ชายหวงน้องอย่างรอน

พอน่า จินนี่ แฮร์รี่เขาเพิ่งจะมาถึง

อย่าทำให้พี่เขาอึดอัดใจสิลูก เ

สียงของนางวีสลีย์ ตามมา

แน่นอน! นางยังไม่รู้เรื่องที่แฮร์รี่กับจินนี่คบกัน!!!

เออ แน่ะ พี่รอน ตอนพี่ไม่อยู่ตะกี้ พี่เฮอร์ไมโอนี่ก็มาถึงแล้วนะ หลับอยู่ข้างบนอ่ะ

จินนี่บอกพี่ชาย แววตาเหมือนจะรู้ทัน

อะ หรอ ก็ดีแล้วนี่ รอนพูด พยายามเอาปิดบังหน้าที่ตอนนี้ออกจะเป็นสีชมพูระเรื่อ

งั้นเดี๋ยวพี่ขอตัวไปนอนก่อนนะ ฮ้าวว ง่วงๆ รอนแกล้งหาวแล้วเดินขึ้นบันไดไป

ทำไมเราต้องเขินด้วยนะ รอนคิด ไง เฮอร์ไมโอนี่ หน้าร้อนเป็นยังไงบ้าง รอนเปิดประตูห้องของจินนี่เข้าไปพร้อมทักทาย ( ด้วยน้ำเสียงที่พยายามปกติที่สุด )

อ่อ นึกว่า ใคร รอนนี่เอง ก็ดีอ่ะ เฮอร์ไมโอนี่ในชุดนอนของจินนี่หันมาตอบ

แล้วหันกลับไปแปรงผมต่อ เข้ามาก่อนสิ

พอดีจินนี่เขาอยู่กะแฮร์รี่ข้างล่างน่ะ คงจะอีกสักพักถึงจะขึ้นมา รอนแก้เก้อ ด้วยการนั่งอีกมุมนึง บนเตียง

เกิดความเงียบน่าอึดอัดขึ้นชั่วครู่

"งั้นก็ ฝันดีนะ" รอนเอ่ย